Verslag Ekiden en trainingsstage 2019

Even een round-up van afgelopen maand!

Te beginnen met de aflossingsmarathon Sfinx Ekiden in Gent. Met dit jaar niet 1 maar 2 teams aan de start. Team A ging voor een snelle tijd (liefst sneller dan vorig jaar 2u51), Team B ging de benen testen en een eerste waardemeter zetten voor de rest van het seizoen. Voor Team B stonden aan de start: Jeroen, Francesco, Carlien, Koen Handekyn, Dimitri en Wouter. Samen goed voor een tijd van 3u18m17s. Dit is goed voor exact de 50ste plaats op 185 teams, dikke pluim aan iedereen. Goeie tijden zaten er dit jaar zeker in: weinig wind, droog en 14 graden.

Met dat in het achterhoofd en team A die qua deelnemers bijna een kopie was met vorig jaar, wisten we wat de verwachtingen waren. De magische grens van 2u45 kwam ‘theoretisch’ in de buurt. En een triatlonteam zou geen triatlonteam zijn om dat in cijfers om te zetten, het ‘ideale’ schema werd dus opgesteld. Bij elke doortocht fluctueerde dit rond het ‘ideale’ schema, het werd dus een zenuwslopend spel der seconden. Het eindverdict voor Mathieu, Luc, Wim, Stefaan, Kenny en Gatien luidt 2u44m51s… JA!!!Weliswaar een plekje lager in de categorie van vorig jaar (4de bij de verenigingen en 12de bij alle teams ), maar dat kon de pret niet bederven. De teamdoelstelling voor het voorjaar kan dus al niet meer stuk voor BGSET, met een mooie opkomst met 2 teams en schitterende tijden. Bedankt Linda voor het supporteren.

Vervolgens de echte reden waarom we nog eens een verslagje schrijven…de trainingsstage in Vayamundo in Oostende. Dit jaar begonnen we er iets vroeger aan, er werd vrijdagnamiddag al richting Oostende gefietst vanaf de winkel van Blue Globe Sports. Acht dapperen wilden de oversteek maken, 2 rouleurs genaamd Benjamin en Gatien en 6 wat ‘tactische’ atleten (ik ging eerst slepers typen) zoals daar zijn Mathieu, Jürgen, Dieter, Kenny, Stefaan en Linda (zij mocht inderdaad wat tactischer rijden). Vertrokken met mooi weer en weinig wind, voor velen al tijd om de eerste keer korte broek en korte mauwen boven te halen. S’ Avonds sloten Joeri, Bert, Dimitri, Koen, Katrien en Lien aan, toch 2 extra vrouwelijke partners die de mannen wat in de gaten moesten houden. De eerste avond hebben we het dan ook wat braaf gehouden, er werd een pop-up quiz opgericht met onze eigen voorzitter als quizmaster. Al snel bleek dat onze quizmaster in zijn schooltijd voorstander was voor multiple choice vragen, gelukkig was er geen giscorrectie. Linda was daar niet bij, zij wou eerder nog een avondwandeling maken. We hebben haar pas terug gezien bij het ontbijt… stevige wandeling Linda! De anderen gingen vroeg genoeg in bed, want er wachtte er redelijk pittige zaterdag.

Zaterdag kregen we er nog het gezelschap van Judith bij, zo starten we met zijn allen samen aan een ochtendrit van 60km. Vreemd genoeg was het Bert die moeite had om de groep te volgen. Na 20km werd dan ook beslist dat hij samen met Kenny en Dieter een eigen route terug naar het hotel zou nemen. Enkele minuten na de splitsing ontdekte hij dat hij de hele tijd met een slepende rem rondfietste, waardoor Kenny en Dieter ineens moesten harken om bij hem in het wiel te rijden. Dit heeft Bert de rest van weekend geweten, dus beste lezers gelieve hem dit MINSTENS nog te helpen herinneren tot de volgende stage. Na een wandeling naar het restaurant en een snelle hap, werd er 2 uur gezwommen in het zoutwaterbad van Oostende…altijd zalig. Stefaan en Carlien (die speciaal naar Oostende afgezakt was) besloten een looptraining te houden en ondertussen namen we afscheid van Benjamin. Na het zwemmen werd een korte looptraining gehouden terug naar het hotel… kort, behalve voor Stefaan die na zijn looptraining met Carlien nog eens meeliep met de rest van de groep. Het trainingsbeest sloot de dag af met 30 loopkilometers.

En toen was er de zaterdagavond… Alles begint gezapig 1ste rondje, 2de rondje. Aangezien we elkaar nauwelijks konden verstaan door de muziek wat verder in de lounge, besloten we om daar wat te gaan zitten… ok, we gaan verder met een 3de rondje… zo stilaan begint het te kriebelen bij sommigen. Vooral Bert is de spelmaker, hij heeft ervoor gezorgd dat noemen van de gemeente Retie nooit meer hetzelfde zal zijn. We hebben er die avond ook een nieuwe mascotte bij… Goeleuh, die beloofd heeft te supporteren in Leuven. Opnieuw bewijzen (sommige) BGSET-ers te beschikken over voldoende karakter om met amper 4 uur slaap de slotdag aan te vatten.

Zondag werd er begonnen met een zwembeurt. Een schema volgen was er voor de meeste wel te veel aan, maar er is wonderwel niemand verdronken (maar dat waren de meesten misschien al van de avond ervoor). Nadien nog een broodje en dan op naar de slotrit. Voor Bert, Kenny en Dimitri een lokale rit. Voor de anderen een rit terug naar Deinze.

En zo mogen we spreken van een geslaagd weekend, geholpen door het weer maar vooral door een puike organisatie, goede teamspirit, goed eten en (vooral) goed drinken. Applaus voor onszelf en op naar volgend jaar.

0

Your Cart

%d bloggers liken dit: